ဓမၼဒူတေဆကိႏၵရာမေက်ာင္းတိုက္

ဟိုမွာလည္းေျပေနၾကတယ္၊ ဒီမွာလည္းေျပာေနၾကတယ္။ ေနရာတိုင္းမွာလိုလို ၾကားေနရတယ္။ မိဘအရြယ္ေတြ တစ္ဦးနဲ႔ တစ္ဦး စမိၾက၊ ဆံုမိၾကၿပီဆိုရင္ သားသမီးေတြရဲ႕ စိတ္တိုင္မက်တဲ့ ပံုစံေတြကို ထုတ္ေျပာေနၾကတာေတြဟာ အျမဲတမ္းလို လိုပါပဲ။ ဒီလိုပါပဲ။ သားသမီးအရြယ္ေတြ စမိၾက၊ ဆံုမိၾကၿပီဆိုရင္လည္း မိဘေတြရဲ႔ ဆက္ဆံျပဳမူထိန္းသိမ္း ကိုယ္တြယ္ပံုေတြကို မႏွစ္သက္တဲ့ေလသံေတြနဲ႔ ေျပာဆိုေျပာေန ဆိုေနၾကတာေတြကို အျမဲလိုလိုေနရာတိုင္းမွားေနရတာပါပဲ။ ဒီေန႔၊ ဒီေခတ္၊ ဒီအခ်ိန္၊ မိဘန႔ဲ သားသမီးတို႔ရဲ႕ အတြင္းေရးျပႆနာေတြဟာ ေရွးယခင္ထက္ ပိုမိုႀကီးထြားလာပါတယ္။ တစ္အိမ္၊ တစ္ရပ္၊ တစ္ရြာတြင္သာမကပါဘူး၊ ေနရာတိုင္းမွာ အရွိန္ျပင္းျပင္းနဲ႔ ေပါက္ကြဲျဖစ္ေပၚေနပါတယ္။

တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦး၊ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ရုပ္ခ်င္းတူဖို႔လည္းမလြယ္၊ တူတယ္ဆိုတာမ်ိဳးကလည္း အလြန္ရွားပါတယ္။ စိတ္ခ်င္းတူဖို႔ ဆိုတာက ပိုၿပီးေတာ့မလြယ္ဘူး။ မျဖစ္ႏိုင္ၾကပါဘူး။ လူတူမရွားနာမည့္တူမရွား ဆိုတာကလည္း ေခတ္အ ဆက္ဆက္ကို ေျပာတာပါပဲ။ အားလံုးမတူႏိုင္ပါဘူး။ နာမည္ဆိုရင္လည္း အေခၚအေ၀ၚအသံုးအႏႈန္းသာ တူရင္တူမယ္။ စိတ္ခ်င္းေတာ့ ဘယ္လိုမွမတူႏိုင္ပါဘူး။ တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ တူဖို႔ေနေနသာသာ ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္းကိုပဲ တစ္စိတ္န႔ဲတစ္စိတ္မတူပါပဲ။ တစ္ရက္နဲ႔တစ္ရက္ မတူပါဘူး။ တစ္ခ်ိန္န႔ဲ တစ္ခ်ိန္မတူပါဘူး။ အျမဲေျပာင္းလဲေနတာပါပဲ။စိတ္ကေတာ့ ခုတစ္မ်ိဳး ခုတစ္မ်ိဳး ေျပာင္းေနတာပါပဲ။ လူေျပာင္းတာက မသိသာေပမယ့္ ေျပာင္းလဲတာကေတာ့ အမွန္ပါပဲ။